HISTORIA. Polska edycja tego światowego bestsellera ukazała się w tym samym roku, co pierwsze wydanie brytyjskie. Jest to historia zaginionego kodeksu genialnego matematyka i fizyka, a jednocześnie pasjonująca opowieść o życiu i odkryciach naukowych tego wielkiego Greka. Wśród ksiąg, które ocalały po splądrowaniu Konstantynopola przez wyprawy krzyżowe, były trzy z tekstami Archimedesa. Z dwóch przetrwały tylko kopie, a trzecia przez wiele stuleci uważana była za zaginioną na zawsze.
Kodeks Archimedesa
Wykłady z historii matematyki
HISTORIA. Wydawałoby się, że książka z zapisem akademickich wykładów powinna być nudna, jeśli wykłady te są z historii - powinna być nudna podwójnie, a jeśli z historii matematyki - potrójnie. A tymczasem mamy wielkie 3 RAZY NIE. Największa w tym zasługa emocjonalnego stosunku autora do tego, o czym pisze i przyjętego przezeń aksjomatu - to historyk tworzy historię. W połączeniu z niezwykłą erudycją i sarkastycznym humorem - powstała mieszanka piorunująca, którą czyta się od deski do deski.
Euklides. Elementy. Teoria proporcji i podobieństwa
HISTORIA. Książka zawiera tłumaczenie dwóch z trzynastu ksiąg "Elementów" Euklidesa: V i VI. Ten grecki matematyk, nazywany ojcem geometrii, napisał swoje dzieło w III wieku przed naszą erą. Stanowiło ono udokumentowanie systematycznej, dedukcyjnej myśli greckiej i ówczesnego stanu matematyki. Jest to najważniejsza książka naukowa wszech czasów (pod względem liczby wydań ustępuje tylko Biblii), która jeszcze w XIX w. służyła jako niedościgły podręcznik do nauki geometrii.
Kartezjusz, Geometria
HISTORIA, POPULARYZACJA. Książka stanowi tłumaczenie epokowego dzieła Kartezjusza, które zapoczątkowało algebraiczne podejście do geometrii. Stanowiło dodatek do "Rozprawy o metodzie", od której to datuje się nowożytną naukę i filozofię. Szata edytorska polskiego wydania jest wzorowana na I wydaniu francuskim z 1637 roku (zachowuje paginację, symbolikę i rysunki). Całość opatrzona jest obszernymi komentarzami autorów natury matematycznej, filozoficznej i historycznej, a także używanej przez Kartezjusza symboliki i terminologii.
Uczeni w anegdocie
HISTORIA. W książce zebrano felietony publikowane wcześniej w miesięczniku "Wiedza i Życie". Osoba autora - wybitnego uczonego i popularyzatora nauki - jest gwarancją jakości i tego, że z bzdurami merytorycznymi raczej się w tekście nie spotkamy (co niestety zdarza się w podobnych tzn. bibliograficznych i anegdotycznych pozycjach). Mimo że czasem na jednej stronie czytamy o naukowcach, których dzielą 2 tysiąclecia i pół europejskiego kontynentu, nie stwarza to wrażenia chaosu.





