Fundacja Rozwoju Informatyki
ul. Banacha 2, 02-097 Warszawa
18.10 - 15.11. 2010 zawody I stopnia
08 - 10. 02. 2011 zawody II stopnia
05 - 09. 04. 2011 zawody III stopnia
29.04 - 3.05. 2011 XVII Bałtycka Olimpiada Informatyczna Kopenhaga, Dania
7-12. 07. 2011 XVIII Olimpiada Informatyczna Europy Środkowej, Gdynia, Polska
22-29. 07. 2011 XXIII Międzynarodowa Olimpiada Informatyczna Pattaya, Tajlandia
Uczestnicy Olimpiady Informatycznej muszą wykazać się wieloma umiejętnościami, gdyż rozwiązanie każdego zadania wymaga wyłuskania i wyspecyfikowania rzeczywistego problemu algorytmicznego ukrytego w treści, dyskusji możliwych rozwiązań (algorytmów) i wyborze najwłaściwszego, dobraniu odpowiednich struktur danych, zaprogramowaniu rozwiązania w wybranym języku programowania oraz dokładnym przetestowaniu stworzonego programu. Zatem etapy rozwiązywania takiego zadania są takie same jak w rozwiązywaniu rzeczywistych problemów, na jakie napotyka w swojej pracy zawodowy informatyk.
Nic dziwnego, że Olimpiada Informatyczna to jedne z najbardziej prestiżowych zawodów informatycznych w kraju. Zadania są trudne, wymagają dużej ilości czasu poświęconego na analizę, jednak satysfakcja z ich rozwiązania jest gwarantowana.
Laureaci biorą udział w Olimpiadzie Informatycznej Państw Europy Środkowej oraz w Międzynarodowej Olimpiadzie Informatycznej.
Od 2007 roku organizowana jest też Olimpiada Informatyczna Gimnazjalistów.
Zawody krajowe i środkowoeuropejskie odbywają się od 1994 roku, a międzynarodowe od 1989 roku (I edycja w Bułgarii). W całej historii IOI tylko jeden uczeń czterokrotnie zdobył złoty medal, jest nim Polak - Filip Wolski absolwent III LO w Gdyni. Wśród wielokrotnych medalistów znajduje się więcej osób z Polski, zobacz:
http://en.wikipedia.org/wiki/International_Olympiad_in_Informatics#Multiple_IOI_winners
- Olimpiada składa się z 3 etapów.
- Pierwszy polega na samodzielnym rozwiązaniu zadań i przesłaniu ich do organizatora za pomocą internetu.
- Etap II - regionalny i III - finał ogólnopolski odbywają się w ustalonych miejscach w warunkach kontrolowanej samodzielności.
- Tytuł finalisty lub laureata zwalnia z matury z informatyki oraz daje wolny wstęp na większości polskich uczelni na kierunki związanie z matematyką i informatyką.
Liczby antypierwsze. Dodatnią liczbę całkowitą nazywamy antypierwszą, gdy ma ona więcej dzielników niż każda dodatnia liczba całkowita mniejsza od niej. Przykładowymi liczbami antypierwszymi są: 1, 2, 4, 6, 12 i 24.
Napisz program, który:
- wczyta z pliku tekstowego ANT.IN dodatnią liczbę całkowitą n,
- wyznaczy największą liczbę antypierwszą nie przekraczającą n,
- zapisze wyznaczoną liczbę w pliku tekstowym ANT.OUT.
Wejście. W jedynym wierszu pliku tekstowego ANT.IN znajduje się jedna liczba całkowita n,
1 <= n <= 2 000 000 000.
Wyjście. W jedynym wierszu pliku ANT.OUT program powinien zapisać dokładnie jedną liczbę całkowitą - największą liczbę antypierwszą nie przekraczającą n.
Przykład. Dla pliku wejściowego ANT.IN: 1000
poprawną odpowiedzią jest plik wyjściowy ANT.OUT: 840
Połączenia. Ministerstwo Infrastruktury Bajtocji postanowiło stworzyć program pozwalający szybko obliczać długości tras między dowolnymi miastami. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, iż mieszkańcy Bajtocji nie zawsze szukają najkrótszej trasy. Zdarza się, że pragną dowiedzieć się o k-tą co do długości najkrótszą trasę. Dopuszczamy zapętlenia tras, tzn. takie trasy, na których miasta powtarzają się.
Przykład. Jeśli między dwoma miastami istnieją 4 trasy o długościach: 2, 4, 4 i 5, to najkrótsze połączenie ma długość 2, drugie co do długości 4, trzecie 4, a czwarte 5.
Napisz program, który:
- wczyta ze standardowego wejścia opis sieci dróg Bajtocji oraz zapytania dotyczące długości tras przejazdu,
- obliczy i wypisze na standardowe wyjście odpowiedzi do wczytanych zapytań.
Wejście. W pierwszym wierszu standardowego wejścia zapisane są dwie dodatnie liczby całkowite n i m oddzielone pojedynczym odstępem, 1 <= n <= 100, 0 <= m <= n2-n. Są to odpowiednio liczba miast w Bajtocji oraz liczba dróg łączących miasta. Miasta są ponumerowane od 1 do n. W każdym z kolejnych m wierszy znajdują się po trzy liczby całkowite oddzielone pojedynczymi odstępami: a, b i d, a <> b, 1 <= d <= 500. Każda taka trójka opisuje jedną, jednokierunkową drogę długości d umożliwiającą przejechanie z miasta a do b. Dla każdych dwóch miast istnieje co najwyżej jedna droga umożliwiająca przejazd w danym kierunku. W kolejnym wierszu znajduje się jedna liczba całkowita q, 1 <= q <= 10000, oznaczająca ilość zapytań. W kolejnych q wierszach są zapisane zapytania, po jednym w wierszu. Każde zapytanie to trzy liczby całkowite oddzielone pojedynczymi odstępami: c, d i k, 1 <= k <= 100. Zapytanie takie dotyczy długości k-tej najkrótszej trasy z miasta c do miasta d.
Wyjście. Program powinien wypisywać odpowiedzi na wczytane zapytania na standardowe wyjście, po jednej odpowiedzi w wierszu. W i-tym wierszu powinna zostać wypisana odpowiedź na i-te zapytanie - jedna liczba całkowita równa szukanej długości trasy lub -1, gdy taka trasa nie istnieje.
Przykład. Dla danych wejściowych:
5 5
1 2 3
2 3 2
3 2 1
1 3 10
1 4 1
8
1 3 1
1 3 2
1 3 3
1 4 2
2 5 1
2 2 1
2 2 2
1 1 2
poprawnym wynikiem jest:
5
8
10
-1
-1
3
6
-1
W jakim mieście położonym na tej samej szerokości geograficznej co Wrocław 1 maja słońce wzeszło o 6:15? Odpowiedź znajdziesz w Lidze Zadań „Z kalkulatorem i komputerem”. 
Rozkwitają kasztany. To znak, że zaczyna się maturalna gorączka. Polecamy wzorcowe rozwiązania arkuszy archiwalnych z matematyki na stronie 
Zapraszamy do malowniczego Kluczborka na Opolszczyźnie, gdzie do 27 V w muzeum regionalnym można zwiedzać wystawę modeli wielościanów z naszej portalowej Galerii autorstwa Piotra Pawlikowskiego.
