Dzień 1 listopada to nie jest smutne święto. To dzień wielkiej zadumy i pamięci. To święto potrzebne ludziom żyjącym. Bo pamięć o zmarłych pozwala współistnieć z tymi, których - pozornie - już nie ma. Jeżeli są w nas, to znaczy, że istnieją. Dzięki pamięci żywi i umarli tworzą ludzkość.
Z okazji Dnia Zadusznego zapraszamy do choćby wirtualnych odwiedzin na grobach znanych wrocławskich matematyków. A może odwiedzając na jednym z wrocławskich cmentarzy mogiły swoich bliskich, zapalicie znicz także u któregoś z nich?
Zachęcamy też do zamieszczania w komentarzach wspomnień o tych osobach, a także o nieżyjących, wrocławskich nauczycielach matematyki. Możecie przesłać nam zdjęcia ich mogił, które opublikujemy wraz z tymi wspomnieniami.
Za przesłane fotografie dziękujemy Jarosławowi Grząślewiczowi i Janowi Kraszewskiemu.
Jacob Rosanes (ur. 1842 w Brodach na Ukrainie, zm. 1922) - studiował w Berlinie i we Wrocławiu, tu doktoryzował się u Heinricha Schroetera razem z Moritzem Paschem. Zajmował się geometrią algebraiczną i teorią niezmienników. Był mistrzem szachowym. Po habilitacji we Wrocławiu do końca życia był profesorem matematyki na Uniwersytecie Wrocławskim, a w roku 1903/04 był rektorem uczelni (jedynym w historii, który miał żydowskie pochodzenie). Wśród jego uczniów byli Max Born, Ernst Steinitz, Otto Toeplitz i Richard Courant.
Można by go nazwać "nekropolią ojców wrocławskiej matematyki".
Władysław Ślebodziński (ur. 1884 w Pysznicy, zm. 1972) - absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, doktorant Kazimierza Żorawskiego - jednego z twórców Krakowskiej Szkoły Matematycznej i podwalin współczesnej polskiej matematyki. W czasie wojny więzień niemieckich obozów koncentracyjnych. Specjalista z zakresu geometrii różniczkowej. Jeden z założycieli wydawanego do dziś we Wrocławiu czasopisma "Colloquium Mathematicum". Jego imieniem nazwano audytorium w Instytucie Matematycznym UWr (sala WS).


Hugo Dionizy Steinhaus (ur. 1887 w Jaśle, zm. 1972) - twórca Lwowskiej i Wrocławskiej Szkoły Matematycznej i działu zastosowań matematyki. Getyngeńczyk, doktorant Davida Hilberta. Autor prac z analizy matematycznej, rachunku prawdopodobieństwa i statystyki oraz popularnonaukowego Kalejdoskopu matematycznego. Wybitny humanista, autor Słownika racjonalnego. Jeden z założycieli wydawanego do dziś we Wrocławiu czasopisma "Colloquium Mathematicum". Jego imieniem nazwano największe audytorium w Instytucie Matematycznym UWr (sala HS). Laureat pierwszej w historii nagrody Banacha przyznanej w 1946 roku.


Edward Marczewski (ur. 1907 w Warszawie, zm. 1976) - absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, doktorant Wacława Sierpińskiego. Do 1940 roku nazywał się Szpilrajn. Fałszywe dokumenty, dzięki którym przeżył wojnę, otrzymał od Władysława Bartoszewskiego. Rektor Uniwersytetu Wrocławskiego. Jeden z założycieli i pierwszy redaktor naczelny wydawanego do dziś we Wrocławiu czasopisma "Colloquium Mathematicum". Twórca wrocławskiej szkoły algebraicznej. Jego imieniem nazwano audytorium w Instytucie Matematycznym UWr (sala EM).


Tadeusz Huskowski (ur. 1924 w Warszawie, zm. 1984) - absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, doktorant Władysława Ślebodzińskiego na Politechnice Wrocławskiej. Członek Szarych Szeregów, uczestnik Powstania Warszawskiego. Działacz "Solidarności" internowany w stanie wojennym. Ojciec polityka i prezydenta Wrocławia Stanisława Huskowskiego.
Stanisław Hartman (ur. 1914 w Warszawie, zm. 1992) - absolwent matematyki na Uniwersytecie Warszawskim i fizyki na Uniwersytecie Lwowskim. Doktorant Hugona Steinhausa. Więzień Pawiaka. Działacz podziemnej "Solidarności" i współpracownik KOR. Współtwórca Wrocławskiej Szkoły Matematycznej i działu analizy harmonicznej. Jego imieniem nazwano audytorium w Instytucie Matematycznym UWr (sala SH). Laureat nagrody Banacha w 1953 roku.


Kazimierz Urbanik (ur. 1930 w Krzemieńcu, zm. 2005 ) - absolwent matematyki i fizyki na Uniwersytecie Wrocławskim, doktorant Edwarda Marczewskiego. Rektor Uniwersytetu Wrocławskiego, założyciel i pierwszy redaktor naczelny wydawanego do dziś we Wrocławiu czasopisma "Probability and Mathematical Statistics". Jego imieniem nazwano bibliotekę Wydziału Matematyki i Informatyki UWr. Laureat medalu Banacha w 1996 roku.


Halina Pidek-Łopuszańska (ur. 1925 w Bychawie - lubelskie, zm. 1998) - absolwentka Uniwersytetu Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie, od 1952 roku związana z Politechniką Wrocławską, doktorantka Stanisława Gołąba, specjalistka w zakresie geometrii różniczkowej. Wspaniały wykładowca, prowadziła wykłady telewizyjne z matematyki. Działaczka "Solidarności".


Stanisław Gnot (ur. 1946, zm. 2002) - absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, doktorant Witolda Kloneckiego, specjalista z zakresu statystyki matematycznej, kierownik Katedry Matematyki wrocławskiej Akademii Rolniczej.


Ryszard Grząślewicz (ur. 1953 w Łodzi, zm. 2005) - absolwent matematyki na Wydziale PPT Politechniki Wrocławskiej, doktorant Anzelma Iwanika, specjalista z zakresu przestrzeni Banacha i zastosowań matematyki. Współautor (wraz z żoną) popularnych książeczek Wesołe rachunki.


[pole 19, rząd 9, grób 16u]
Nazywany jest często "nekropolią profesorów".
Witold Wolibner (ur. 1902 w Piotrowie - płockie, zm. 1961) - absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie uzyskał stopień doktora (w 1930 roku u Czesława Witoszyńskiego razem ze Stanisławem Wigurą w Instytucie Aerodynamiki). Obrońca Warszawy z 1939 roku. W czasie wojny organizował tajne nauczanie na Kielecczyźnie, a od 1944 roku uczył matematyki w gimnazjum w Staszowie. Od 1947 roku kierownik Katedry Mechaniki Teoretycznej Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego, specjalista w zakresie analizy matematycznej i teorii płynów. Znawca i miłośnik historii. Laureat nagrody Banacha w 1955 roku.
Stefan Zubrzycki (ur. 1927 w Zawichoście, zm. 1968) - absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, doktorant Hugona Steinhausa i największy po nim wrocławski matematyk aplikacyjny. Kierownik Działu Zastosowań Matematyki w PAN. Ożeniony z matematyczką, ojciec trójki dzieci, z których syn został inżynierem, a obie córki - matematyczkami.
Bronisław Knaster (ur. 1893 w Warszawie, zm. 1980) - absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, doktorant Stefana Mazurkiewicza. Profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Wojnę przetrwał jako karmiciel wszy w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami profesora Wiegla. Specjalista z zakresu topologii. Słynny z ogromnego poczucia humoru, organizator spotkań matematyków zwanych knasteriami. Jeden z założycieli wydawanego do dziś we Wrocławiu czasopisma "Colloquium Mathematicum". Jego imieniem nazwano audytorium w Instytucie Matematycznym UWr (sala BK).
Łucja Banachowa de domo Braus (ur. zm. 1956) - żona największego polskiego matematycznego geniusza - Stefana Banacha, fundatorka Księgi Szkockiej, której oryginał przywiozła do Wrocławia. Na jej grobie widnieje prosty napis "żona matematyka". Sam Stefan Banach (ur. 1892 w Krakowie, zm. 1945 we Lwowie) w czasie okupacji niemieckiej był karmicielem wszy we lwowskim Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami profesora Weigla. Zmarł tuż przed repatriacją w wyniku choroby nowotworowej w domu znanych lwowskich kupców Riedlów i jest pochowany w ich rodzinnym grobowcu na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.


Grób ten łatwo znaleźć, idąc z głównego ronda lewą aleją główną. Znajduje się po lewej stronie, obok grobu Marii Konopnickiej.
Prosimy o uzupełnienie informacji (przez formularz "komentarze" na dole strony):
Jan Brzuchowski (ur. zm. )
Bolesław Iwaszkiewicz (ur. 1900, zm. 1983) - absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Po wojnie organizował polskie szkolnictwo średnie na Dolnym Śląsku. Prezydent Wrocławia w latach 1957-61. Nauczyciel w III LO. Profesor Politechniki Wrocławskiej, autor podręczników do geometrii elementarnej i algebry, redaktor wydawanego nadal we Wrocławiu czasopisma dla nauczycieli "Matematyka".
Tadeusz Maćkowiak (ur. 1949, zm. 1986) - absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, doktorant Janusza J. Charatonika, wybitny topolog, autor prac z teorii continuow. Był
prodziekanem Wydziału Mat-Fiz-Chem UWr. Zmarł nagle, podczas pracy w Instytucie.
Jerzy Słupecki (ur. 1904 w Harbinie - Mandżuria, zm. 1987) - absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, doktorant Jana Łukasiewicza. Żołnierz AK, uczestnik akcji "Żegota" i Powstania Warszawskiego. Od 1947 roku profesor na Uniwersytecie Wrocławskim, kierownik Zakładu Logiki i Metodologii.
Jerzy Battek (ur. 1927 w Zawoi, zm. 1991) - absolwent Liceum dla Dorosłych we Wrocławiu (matura 1947) i matematyki na Uniwersytecie Wrocławskim. Podczas studiów w latach 1949-52 nauczyciel matematyki w liceach w Wołowie i we Wrocławiu. Od 1952 roku asystent w Katedrze Matematyki PWr, doktorant Juliana
Perkala. Od 1961 roku kierownik Zakładu Metod Numerycznych i Graficznych IM PWr. Założyciel i pierwszy dyrektor Centrum Obliczeniowego Politechniki Wrocławskiej.
Anzelm Iwanik (ur. 1946 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 1998) - absolwent elektroniki na Politechnice Wrocławskiej i matematyki na Uniwersytecie Wrocławskim, doktorant Czesława Rylla Nardzewskiego, specjalista w zakresie analizy harmonicznej. Jeden z jego synów również został matematykiem.
Barbara Sobiś-Rabijewska (ur. 1930 w Kaliszu, zm. 2002) - doktorantka Jerzego Słupeckiego, instruktorka harcerska, długoletnia kierowniczka Zakładu Dydaktyki Matematyki Uniwersytetu Wrocławskiego, wychowawca wielu pokoleń wrocławskich nauczycieli matematyki.
Stanisław Trybuła (ur. 1932 w Rafałówce - Ukraina, zm. 2008) - absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, doktorant Hugona Steinhausa, specjalista w zakresie statystyki, profesor matematyki na Politechnice Wrocławskiej.
Józef Dudek (ur. 1939 w Zwonowicach - śląskie, zm. 2008) - absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, doktorant Edwarda Marczewskiego, specjalista w zakresie algebry abstrakcyjnej. Inicjator i gospodarz spotkań polityczno-filozoficznych odbywających się od 1996 roku, zwanych salonem profesora Dudka.


[kwatera 79]
Andrzej Hulanicki (ur. 1933 w Poznaniu, zm. 2008) - absolwent
Uniwersytetu Wrocławskiego, doktorant Stanisława Hartmana, współtwórca
Wrocławskiej Szkoły Analizy Harmonicznej, członek rzeczywisty PAN.
Wybitny nauczyciel i wychowawca. Wypromował 17 doktorów matematyki.
Wielu swoim uczniom pomagał finansowo m.in. kwaterując ich w swoim domu.
Prosimy o uzupełnienie informacji (przez formularz "komentarze" na dole strony):
Lucjan Szamkołowicz (ur. 1927, zm. 1984) - ukończył II LO w Szczecinie (matura 1947) i studia matematyczne na UWr, doktorant Jerzego Słupeckiego, pracownik IM PWr.
Jan Zamorski (ur. zm. 1961) - doktorant Witolda Wolibnera, pracował z nim nad klasycznym zagadnieniem analizy - hipotezą Bieberbacha.
Ryszard Komorowski (ur. zm) -
Julian Perkal (ur. 1913 w Łodzi, zm. 1965) - absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, magistrant Karola Borsuka, doktorant Hugona Steinhausa, specjalista z dziedziny zastosowań matematyki. Jesienią 1939 złapany przez Niemców w Warszawie uciekł z konwoju
ciężarówek jadących na miejsce straceń. Przedostał się przez granicę na stronę sowiecką. Od 1947 roku profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. Był założycielem Polskiego Towarzystwa Biometrycznego. Zajmował się zastosowaniami matematyki w rolnictwie.
Bronisław Florkiewicz (ur. 1937 w Stanisławowie - Ukraina, zm. 2000) - absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, doktorant Andrzeja Zięby, specjalista z dziedziny analizy matematycznej i badań operacyjnych, profesor Politechniki Wrocławskiej.
Janusz Jerzy Charatonik (ur. 1934 w Przemyślu, zm. 2004 w Meksyku) - uczestnik I Olimpiady Matematycznej, absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, doktorant Bronisława Knastera, specjalista w zakresie topologii. Ożeniony z matematyczką, ojciec pięciorga dzieci, z których wszystkie zostały matematykami lub informatykami.


[kwatera 24]
Tadeusz Pytlik (ur. 1944, zm. 2006) - absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, doktorant Andrzeja Hulanickiego, uczeń Stanisława Hartmana, specjalista z zakresu analizy harmonicznej.

[kwatera 2G]
Leon Witold Nitka (ur. 1933 Ukraina, zm. 2010) - absolwent matematyki na Uniwersytecie Wrocławskim, znany topolog z kręgu Bronisława Knastera, doktorant Edwarda Marczewskiego. Pomysłodawca i opiekun pierwszej uniwersyteckiej klasy matematycznej w III LO we Wrocławiu i kółka matematycznego w tej szkole. Pracował na uczelniach w różnych krajach afrykańskich (m. in. w Gwinei Równikowej, Algierii i Tunezji) oraz na Uniwersytecie Opolskim. Był związany z Olimpiadą Matematyczną, przez wiele lat był Przewodniczącym Dolnośląskiego Komitetu Okręgowego OM.
Zbigniew Romanowicz (ur. 1932 w Stryju, zm. 2010) - po maturze pracował jako nauczyciel matematyki w Gliwicach, studiował matematykę na Uniwersytecie Wrocławskim, doktorant Andrzeja Zięby, zajmował się teorią optymalizacji, analizą kombinatoryczną, teorią gier i teoria sterowania. Od 1958 roku pracował na Politechnice Wrocławskiej i WSP w Opolu, w latach 1984-1990 był dyrektorem Instytutu Matematyki i Informatyki PWr, a w latach 1969-72 prorektorem opolskiej uczelni. Przez wiele lat prowadził olimpijskie kółka matematyczne w XIV LO we Wrocławiu. Był wieloletnim przewodniczącym komitetu okręgowego Olimpiady Matematycznej i komitetu krajowego Mistrzostw w Grach Matematycznych i Logicznych, autorem niezapomnianych zadań, znakomitym popularyzatorem matematyki.
Kazimierz Głazek (ur. 1939 w Warszawie, zm. 2005 w Tunezji) - absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, doktorant Edwarda Marczewskiego, specjalista z zakresu algebry uniwersalnej. Założyciel czasopisma "Discussiones Mathematicae. General Algebra and Applications". Jeden z najwybitniejszych polskich taterników i alpinistów. W 1975 roku brał udział w I polskiej wyprawie, która zdobyła 8-tysięcznik Broad Peak Middle w Karakorum. Z powodu załamania pogody spośród 5 uczestników wróciło tylko dwóch.
Stanisław Gładysz (ur. 1920 w Piotrowie - płockie, zm. 2001) - absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, doktorant Edwarda Marczewskiego, specjalista w zakresie procesów stochastycznych. Pierwszy dyrektor Instytutu Matematyki na Politechnice Wrocławskiej.
Adam Rybarski (ur. 1930 w Żywcu, zm. 2001) - absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, doktorant Stefana Dobrota, profesor Politechniki i Uniwersytetu, specjalista w zakresie równań różniczkowych fizyki matematycznej. Jego prochy złożono na cmentarzu w Żywcu.
Roman Lamch (ur. 1957, zm. 2001) - pracownik Zakładu Dydaktyki Matematyki Uniwersytetu Wrocławskiego, wychowawca wielu wrocławskich nauczycieli, nauczyciel matematyki w XIV i III LO we Wrocławiu. Zginął tragicznie w wypadku samochodowym. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Trzebnicy.
Aleksander Całka (ur. 1954, zm. 2010) - absolwent XII LO i Uniwersytetu Wrocławskiego, topolog, w 1982 roku laureat nagrody PTM dla młodych matematyków, w latach 2000-2005 wykładowca na Politechnice Wrocławskiej. Jego prochy złożono na cmentarzu w Lewinie Kłodzkim.
Edward Piegat (ur, zm. 2011) - pracownik Politechniki Wrocławskiej, autor zbiorów zadań konkursowych i podręczników akademickich, wieloletni organizator Mistrzostw w Grach Matematycznych i Logicznych. Jego prochy złożono w grobie rodziców na cmentarzu Wólka Węglowa w Warszawie.

W jakim mieście położonym na tej samej szerokości geograficznej co Wrocław 1 maja słońce wzeszło o 6:15? Odpowiedź znajdziesz w Lidze Zadań „Z kalkulatorem i komputerem”.
Rozkwitają kasztany. To znak, że zaczyna się maturalna gorączka. Polecamy wzorcowe rozwiązania arkuszy archiwalnych z matematyki na stronie
Zapraszamy do malowniczego Kluczborka na Opolszczyźnie, gdzie do 27 V w muzeum regionalnym można zwiedzać wystawę modeli wielościanów z naszej portalowej Galerii autorstwa Piotra Pawlikowskiego.

Ważna lekcja
Jestem ostatnim,jedenastym doktorem wypromowanym przez śp. Profesora Władysława Ślebodzińskiego. Artykuł "Matematyczne zaduszki" uważam za niezmiernie ważną i potrzebną minilekcję o polskich (a zwłaszcza wrocławskich) matematykach. Tekst powinien być stale dostępny i sukcesywnie uzupełniany.
Nieporozumienie wokół Ślebodzińskiego
W kilku miejscach można znaleźć dziwaczną informację, że Ślebodziński był doktorantem Wacława Sierpińskiego. W rzeczywistości był wypromowany przez Kazimierza Żorawskiego, jak sam napisał w "Wiadomościach Matematycznych" XII.1 (1969) w artykule "Wspomnieniach matematyka z lat 1903-1968" na str.22: "Prof. Sierpiński z własnej inicjatywy wyjednał dla mnie zasiłek finansowy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, co umożliwiło mi uzyskanie stopnia doktora i docenta w Uniwersytecie Warszawskim. Było mi bardzo przyjemnie, że promotorem moim był K. Żorawski, którego dzieło naukowe wówczas dopiero dokładnie poznałem i należycie oceniłem."
Pomijam w tym miejscu całą "środowiskową otoczkę", która sprawiała, że należało zaciemniać ogląd wielkiego pozytywnego wpływu naukowego, jaki wywarł Kazimierz Żorawski na niezbyt liczne, lecz jakże znakomite, grono matematyków polskich młodszego odeń pokolenia (wśród nich: Ślebodziński - autor pojęcia pochodnej Liego oraz Leja - autor pojęcia grupy topologicznej).
Ślebodziński o Żorawskim
Aby nie zaginęła pamięć o jego promotorze - uczniu Sophusa Liego, Profesorze Kazimierzu Żorawskim (22.06.1866-23.01.1953), Profesor Władysław Ślebodziński napisał o nim nie tylko w cytowanych wyżej wspomnieniach. Jego artykuły o życiu, działalności i dorobku naukowym Kazimierza Żorawskiego ukazywały się: w roku 1956 (Wiadomości Matematyczne II, 1), w roku 1964 (Studia z dziejów katedr Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego) oraz w roku 1969 (Wiadomości Matematyczne XI).
Wspomnienia
To miejsce, które sprzyja refleksji...
Wspominanie
www.ogrodywspomnien.pl
O przedwojennych matematykach warszawskich
Osobiście, politycznie, nacjonalistycznie, pikantnie, ale wiarygodnie:
www.math.us.edu.pl/ztg/mioduszewski/dwiewarszawy4.doc